X
تبلیغات
جوانان ایران+18 - متلك مي‌گويم، پس هستم

جوانان ایران+18

آموزش راه و چاره زندگی برای جوانان

متلك مي‌گويم، پس هستم


«جيگرتو بخورم چه هيكلي داري»، «ماشالله عجب سينه‌هايي»، «جيگرتو واسم بلوتوث مي‌كني؟»، «ببخشين شما شبيه دوست دختر آينده من نيستين احيانا؟»، «خانم جان شماره بدم پاره مي‌كني؟»، «خانم بيني تون افتاده چسب زدين؟»، «خانم خوشگله چيزت افتاده زمين برش دار»... اين جملاتي است كه اگر زن باشيد و اگر در خيابان‌ رفت و آمد داشته‌باشيد حداقل روزي يك بار مي‌شنويد و بنا به منطقه، سن و سال و آرايش و لباسي كه به تن داريد شكل و نوع اين متلك‌ها فرق مي‌كند.


 اگر در شمال شهر باشيد اين متلك‌ها در قالب و شكلي ديگر و اگر در جنوب شهر باشيد شكل و حالي ديگر خواهد داشت. گاهي يك پسر پانزده شانزده ساله به يك زن مسن متلك مي‌اندازد و گاهي يك مرد پنجاه و اندي ساله به دختري همسن و سال دختر خودش متلك‌هاي ركيكي مي‌اندازد.

«آخرين باري كه متلك شنيدم و نتوانستم تا ساعت‌ها بر اعصابم مسلط باشم از مردي اتوكشيده و كت و شلواري بود كه با ماشين اش جلوي پايم ترمز كرد و خواست سوار شوم و وقتي جواب ندادم و رويم را برگرداندم. كلماتي شنيدم كه سرخ سرخ شده بودم»...

 اينها را مريم دختري بيست و پنج ساله ميگويد كه تقريبا  شكل و شمايلي مذهبي هم دارد. او به شدت از متلك‌هايي كه هر روز در مسير خانه به دانشگاه مي‌شنود برآشفته و نگران مي‌شود و بارها تصميم گرفته جواب مردها را بدهد اما بعد منصرف شده‌است: «مي‌ترسم توان بحث و جدل نداشته‌باشم و نتوانم  جلوي توهين هاي بيشتر بعضي از مردها دوام بياورم». گاهي آنها مرا به خاطر ظاهر ساده‌ام  مسخره مي‌كنند: «كچلي روسري‌ات را اينقدر كشيدي جلو.؟»، « شپش داري خانم خانم ها؟»، « فاطمه كوماندوجان يه حالي به ما مي‌دي؟»

مريم از شنيدن اين متلك‌ها خيلي آزرده مي‌شود: «مخصوصا وقتي يك مرد هم سن وسال پدرم به من متلك مي‌گويد، حتي از ديدن پدرم هم پرهيز مي‌كنم. فكر مي‌كنم نكند پدر من هم در مسير بازگشت به خانه بارها و بارها دخترهاي مردم را تحقير كرده و متلك نثارشان كرده.»

سينا مي‌گويد: «براي ما جوان‌ها متلك گفتن به دخترها بخشي از تفريح هر روزه‌مان شده و اصلا به اين فكر نمي‌كنيم كه اين مساله باعث رنجش خاطر آنها مي‌شود يا نه. ما با هم وقتي جمع مي‌شويم دوست داريم دخترها را سر كار بگذاريم و بخنديم و قصد ديگر هم نداريم.» وقتي به سينا مي‌گويم كه اگر كسي به خواهر و يا بستگانش متلك بگويد چه مي‌كند، مي‌گويد: «خب سخته ببينم كسي به خواهرم متلك مي‌گويد. شايد هم با پسري كه اين كار را بكند درگير شوم. اما به هر حال متلك گفتن به دخترها انرژي مان را تخليه مي‌كند.»

محمد كه بيست و هفت سال دارد و در بازار كار مي‌كند  در جواب اين سوال كه آيا  متلك به دخترها مي‌اندازي يا نه  مكثي مي‌كند و مي‌گويد: «مگر مي‌تواني متلك نگويي و زنده بماني....اما سعي مي‌كنم خيلي متلك‌هاي كريه نگويم.» وقتي مي‌پرسم متلك كريه چه فرقي با متلك عادي دارد مي‌گويد: «خب متلك‌هاي كريه برمي‌گردد به  اندام زنان، خيلي از دوستانم چيزهايي مي‌گويند كه من واقعا شرمنده مي‌شوم اما اگر با برو بچه‌هاي بازار جمع شويم محال است كه به دخترها متلك نگوييم .اين را صادقانه مي‌‍گويم.»

محمد دليل اين كار را كنجكاوي پسرها، علاقه‌شان به  شناخت بيشتر دخترها و ارتباط‌گيري با آنها مي‌داند: «گاهي همين متلك ها باب يك دوستي را  فراهم كرده‌است هرچند به نظر بايد خشم يك دختر را به همراه داشته‌باشد.»

سپيده مي‌گويد:«آخرين متلكي كه شنيدم راجع به اندام تن@اسلي زنان بود، آنقدر خجالت كشيدم و عصباني شدم كه تا مدت ها از هر چه مرد بود بدم مي‌آمد. و نگران خواهر كوچكم بودم كه به مدرسه  مي‌رفت. اما انگار بايد با اين موضوع كه تازگي هم ندارد كنار آمد. مادرم هم تعريف مي‌كند كه  هميشه از متلك‌ها فرار مي‌كرده. اما جنس متلك‌هاي اين دوره زمانه خيلي فرق كرده.»

ندا مي‌گويد:«جداي از متلك، تنه زدن‌ها و نيشگون‌هاي مردها در تاكسي وقتي دختر چهارده پانزده ساله باشي بيشتر اذيتت مي‌كند. يادم نمي‌رود كه يك بار مردي در تاكسي دست به پايم مي‌زد و من كه دختر بچه‌اي بيش نبودم از ترس مي‌لرزيدم و جرات نداشتم حرف بزنم. اما اين روزها دخترها جواب مردها را مي‌دهند و نمي‌ترسند.»

رضا مي‌گويد: «ما كه پول نداريم و نمي‌توانيم نه زن بگيريم و نه دوست دختر، هميشه چشممان دنبال ناموس مردم است. باور كنيد وقتي دختري را در لباس‌هاي شيك و پيك مي‌بينم و دست در دست پسري فكر مي‌كنم چرا من ندارم و او دارد. نا خودآگاه حس انتقام درونم زنده مي‌شود و دوست دارم به همه زنها متلك بگويم و حالشان را بگيرم. وقتي كه اين حس از بين مي‌رود از خودم خجالت مي‌كشم»

« يك بار خواهر زاده‌ام كه هيجده سال دارد برايم از متلكي كه مردي به او گفته بود و دنبالش راه افتاده بود گفت و اشك ريخت. من وقتي او اينها را مي‌گفت باورم نمي‌شد كه من هم  همين كار را روز قبل انجام داده‌ام و چقدر باعث آزار يك انسان ديگر شده‌ام.»

جمشيد مي‌گويد: «دخترها هم اين روزها به ما پسرها متلك مي‌گويند و كم نمي‌آورند . مثلا ديروز داشتم سيگار مي‌كشيدم  يك دختري گفت عينك آفتابي‌ات را بردار  برادر يك پكي هم ما به سيگارت بزنيم.»

اميد هم اين را تاييد مي‌كند و مي‌گويد: «من خودم از متلك اندازهاي جدي هستم كه  هر وقت به دختري مي‌رسيدم متلك بارانش مي‌كردم اما اين روزها از متلك بعضي از دخترها خودم سرخ مي‌شوم از خجالت.»

نگار مي‌گويد: «يك بار پسري به من متلك گفت و من با كفش پاشنه بلندم دنبالش افتادم و او را جلوي دوستانش كتك زدم. بعدها به اين فكر كردم كه چقدر ما انرژي خودمان را صرف موضوعات بيهوده مي‌كنيم. چرا پسرها ما را تحقير مي‌كنند و چرا ما فكر مي‌كنيم با جواب دادن و حمله كردن از خودمان دفاع مي‌كنيم؟»

«. بعضي مردها اتوكشيده متلك مي‌اندازند. آنها كلمات ركيك بكار نمي‌برند و توهين مستقيم نمي‌كنند اما متلك‌هاي آنها در قالب پيشنهادهاي بيشرمانه‌اي‌است كه بدون توجه به زني كه مقابلشان ايستاده بيان مي‌شود. آنها اگر كمي آرايش داشته باشي و لباس رنگي به تن كني و متفاوت باشي شروع مي‌كنند به  بيان خواست‌هاي خود در  قالب خواست‌هاي جنسي‌شان اين مساله اين روزها با آزادي‌هايي كه در جامعه و در ميان جوان‌ها تعريف شده شكل حادتري به خود گرفته‌است.»

اين را همايون مي‌گويد كه خود دوستاني دارد كه با  متلك گفتن به دخترها سرگرم‌اند؛ «ما بخشي از سرگرمي‌مان متلك گفتن به دخترهاست. كلاهر چه دستمان به گوشت نمي‌رسد حريص‌تر مي‌شويم و اين متلك‌ها تبديل به عقده‌هاي جنسي مي‌شود.بعضي دخترها هم بدشان نمي‌آيد وارد اين بازي متلك گفتن  شوند و پا به پاي ما مي‌آيند.»

 «حتي پدري كه فرزندش را از متلك گفتن منع مي‌كند  ديده‌ام كه خودش در خيابان به زنان متلك مي‌گويد و انگار اين مساله به يك هنجار اجتماعي تبديل شده است». نگار عصباني ادامه مي‌دهد: «دلم مي‌خواهد چنان سيلي محكمي به متلك پرانان بزنم كه حالي‌شان كنم حق ندارند غرور دختران جواب را جريحه دار كنند.»

با  وجود آنكه بسياري از عناصر فرهنگي جامعه ايران تغيير كرده‌است اما متلك گفتن و متلك انداختن‌ها يك نوع ابراز  وجود جوان‌هايي است كه در خيابان‌ها  و پارك‌ها و مراكز خريد رفت و آمد مي‌كنند. نيازهاي جن@سي، كنجكاوي ها، عدم  باور احترام به جنس مخالف و  نهادينه نشدن تساوي زن و مرد در خانواده‌هاي شرقي و ايراني دليل ديگري است كه مردهاي ايراني از متلك انداختن و سر به سر گذاشتن زنان لذت مي‌برند و با وجود قبحي كه در اين باره وجود دارد بسياري هنوز با آن لذت مي‌برند.و با وجود  متاهل بودن گاه بدشان نمي‌آيد يادي از جواني بكنند.

نظرات كاربران سايت خودنويس در مورد اين مطلب :

*تارا فرهنگ :بخشي از اين قضيه مربوط به محدوديت ها وتابو بودن مسايل مرتبط با جن@س مخالف براي بسياري از افراد در ايران است. بخش ديگر مربوط به نوعي فرهنگ است كه از قديم الايام در اين مملكت بوده و تغيير آن كار و زمان مي برد.بحث در اين باره مفصل است.

*ali reza :رضا مي‌گويد: «ما كه پول نداريم و نمي‌توانيم نه زن بگيريم و نه دوست دختر، هميشه چشممان دنبال ناموس مردم است. باور كنيد وقتي دختري را در لباس‌هاي شيك و پيك مي‌بينم و دست در دست پسري فكر مي‌كنم چرا من ندارم و او دارد. نا خودآگاه حس انتقام درونم زنده مي‌شود و دوست دارم به همه زنها متلك بگويم و حالشان را بگيرم. وقتي كه اين حس از بين مي‌رود از خودم خجالت مي‌كشم»

همين يه نقل فول تمام حقايق درباره متلك رو فاش ميكنه
همه اينها نتيجه و عكس العمل نا اخوداگاه به فرهنگ جداسازي حكومت هستش
متلك گفتن يه جورايي خود ار@ضايي به حساب مياد

*rev :چهار الي پنج سال پيش وقتي واسه اولين بار به ايران رفتم وقتي كه ديدم ملت از بزرگ و كوچيم اهل تيكه پروندن هستن و اين رو يه جور فن حساب مي كنن حتي,داشتم شاخ در مي آوردم..من هم دخترهايي رو ديدم كه به پسرها تيكه مي پروندن,واسم پيش اومده,و فكر مي كنم كه متاسفانه اين ها نتيجه سياست هاي غلط هستش كه تو جامعه به كار ميره..البته ابدا حرف اشخاصي كه اين مساله رو به بيكاريشون ربط ميدن قبول ندارم و اين رو توهين به شعور مخاطبشون ميدونم,با وجود همه مشكلات هنوز هم فكر مي كنم كه واقعيت امروز جامعه جوانان ايراني ناشي از عدم تربيت صحيح و دوگانگي محيطي هستش كه نسل قبل(پدر و مادر جوون فعلي)توش بار اومدن..
تا يادم نرفته هميشه به دختر و پسرهايي كه تو محيط ايران بزرگ شدن ديد خوبي ندارم,به شخصه بعد از لمس اين مواضيع از نزديك حاضر نيستم كه همسرم رو از اون جامعه مريض انتخاب كنم و به هيچ وجه نمي خوام بچه من تو همچين جامعه اي بزرگ بشه..

*kian :واقعن متاسفم من هم با كامنت علي رضا موافقم اين فرهنگ جدا سازي چنان بلايي بر سر مردان اين كشور اورده كه يك پيرمرد به دختري كه جاي نوه او است متلك ميگويد يا دكتر ان مملكت از مريض زن خود اول تقاضاي جنسي ميكند و بعد از مريضي او سئوال ميكند در كشوري كه مردم در حيابانهايش همديگر را ميكشند و بقيه مردم در حال تماشاي جنايت اجيل ميخورند وجوك تعريف ميكنند و ميخندن ديگر كه ازار جنسي خانوم ها كه براي كسي مهم نيست خانوم يك دوست بعد از چند سال رفت ايران و موقعي كه برگشت چيزهايي تعريف كرد از ازار جنسي كه مردان ان مملكت بر سر او اوردند كه واقعن باورش براي هر شنونده ايي بسيار ازار دهنده بود حتي پليس هاي تهران هم از ازار جنسي دست كمي از مردان عادي نداشتند چه كردند با اين كشور و مردانش همينطور پيش برود ايران از خطرناكترين كشورهاي دنيا براي زنان ميشود اگرچه شايد همين الان هم باشد

*bah:شايد گاهي اينطور تصور بشه كه نابرابري كه در ايران بين زن و مرد هست بيش از همه به زنها آسيب مي زنه و اونها رو از انسانيتشون دور مي كنه اما بايد گفت اين نابرابري هر دو جنس رو از انسانيت دور كرده و مي كنه. متلك گفتن به ويژه وقتي به بدن و نيازهاي جن@سي آدمها اشاره مي كننه بسيار زننده، غير انساني و چندش آوره و به شدت عواطف و احساسات و شخصيت افراد رو خدشه دار مي كنه. و در اين جريان مردها به عنوان گويندگان اين متلك ها كه چنين اسيب رواني وحشتناكي رو به زنها وارد مي كنن و چه بسا خودشون از عمق اين فاجعه بي خبرن، تا حد امكان شخصيت انساني خودشن رو نابود مي كنن و در ديد زنها تبديل به نه انسانهايي بلكه موجوداتي مي شن كه فقط خلاصه تمايلات جن@سي خودشون هستن و اون هم نه در شكل معمول و انسانيش بلكه در پست ترين و بيمارگونه ترين شكل ممكنش. من به عنوان يك زن هميشه مي خوام به مخاطبان مرد ايراني ام بگم كه نمي دونيد كه با انجام اين عملِ از نظر خودتون ساده و هيچي، شخصيت خودتون رو براي زنها به زير صفر مي رسونيد و قابل هرگونه توهين و بي حرمتي ، بدون اينكه كمي به اين مسئله فكر كنيد كه زن ايراني در نهايت از بين همين شماها كسي رو براي زندگيش انتخاب خواهد كرد و شما چقدر اين انتخاب رو دشوار و گاهي غير ممكن مي كنيد. آيا اساسا چقدر براتون مهمه كه زنها به عنوان شايد مهمترين همراهان شما در زندگي چه احساسي و شناختي نسبت به شما دارن؟ و ......

*aus:اين معضل از بركات اسلام است چرا كه اين معضل در تمام كشورهاي عربي به چشم ميخورد چندي پيش در گزارشي از مصر ديدم كه دختران به كلاسهاي رزمي ميروند تا بتوانند از تعرض مردان در كوچه و پس كوچه ها از خودشون دفاع كنند
پس وضع مصر از ما بدتر است شايد اكثر ملت ما تيكه بندازن ولي افراد متعرض و متجاوز كم است ولي در كشورهاي اسلاميست اين امر بطور وحشتناكي رايج است. 


+ نوشته شده در  سه شنبه سی ام آذر 1389ساعت 11:19  توسط پسر پارسی  |